| |  | | 'Vrouwen. In de zomer bespied ik hen, ik ruik hen en ik hou hen in gedachten. Ze kijken naar hun spiegelbeeld in winkelruiten, terwijl ze hun buik intrekken en rechtop gaan staan, en ik kijk naar hen. Ik kijk hoe ze naar zichzelf kijken. Ik zie hen wanneer ze denken dat ze niet te zien zijn.'
Drie vrouwen krijgen een anonieme brief met daarin de aankondiging van hun dood. Enige overeenkomst tussen de drie lijkt er niet te zijn: ze wonen niet in dezelfde buurt, zijn niet even oud, mooi of rijk. Ze kennen elkaar niet eens. Deze gebeurtenis zet de wereld van Zoë, Jennifer en Nadia volledig op zijn kop. De politie, op zoek naar aanwijzigingen, keert het leven van de drie vrouwen binnenstebuiten. Zorgvuldig gekoesterde geheimen en diep weggestopte angsten worden openbaar, relaties komen in de knel of stranden. De afzender houdt de vrouwen dag en nacht in de gaten en wacht, zo blijkt uit de brieven die volgen, geduldig af tot het juiste ogenblik is aangebroken.
Onderhuids is het i... |
|
|
